Cumartesi, Ocak 07, 2012

az önce çeviriye ara verip bejeweled oynarken (ara>çeviri dememe gerek yoktur herhalde) birden büyük bir aydınlanma yaşadım. orta hazırlıktayken, ilkokulda ingilizce öğrenmiş ya da hazırlıkta sınıfta kalmış çocuklardan oluşan bir sınıftaydım. (bilin bakalım hangi gruba dahildim?) sene başında bu topluluğa hazırlığı atlayıp orta birden başlayabilmeleri için bir sınav yapılmıştı ve ben sınavı geçmiştim ama halihazırda bücürcecik bir şey olduğumdan kendimden bir yaş büyüklerle yapamayacağıma karar vermiştik ailecek. ama bu durumda da haliyle aşırı sıkıldığımdan ve zaten her bi haltı gayet iyi bildiğimden, ingilizce öğretmeni derslerde resim yapmama filan izin veriyordu. sınıf arkadaşlarımdan bu duruma içerleyenler oluyordu tabii. neyse, demem şu ki, bugün çektiğim bütün bu konsantrasyon sıkıntısının, bilgisayarda yüz sekmenin aynı anda açık durmasının, tek başıma sıkılmadan film izlemeyi bırak, on dakikadan uzun bir videoyu full-screen izleyemeyişimin filan temel nedeni işte bu. ayrıca erken edinilen başarının sonucu ne oluyor biliyor musunuz? sermayeden yemek ve önsezilerin insanı yarı yolda bıraktığı anda gümlemek.

böyle işte, şimdilik psikanaliz yaptırmaya gücüm (param) yetmediğinden, oyun oynarken, tuvalette ya da tam uykuya dalmak üzereyken aklıma gelenlerle yetineceğim. zaten çocuk yapmaya niyetlendiğimde, emzirmeyle ilgili kaygılarımı bir masaya yatırmam gerekecek. ya da onu da doktora tezimin konusu yapar, aradan çıkarırım. bilmiyorum şimdilik.